Image

Πρωτόκολλο του Κιότο

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), το 1990, ανταποκρινόμενος στον προβληματισμό για τις αναμενόμενες σοβαρές και ευρείας κλίμακας επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής εξαιτίας των ανθρωπογενών δραστηριοτήτων, ξεκίνησε μια διαδικασία πρωτοβουλίων και διαπραγματεύσεων με βασικό στόχο την σταθεροποίηση των συγκεντρώσεων των αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος μιας ανεξέλεγκτης και μη αναστρέψιμης αλλαγής του κλίματος.

Αυτή η διαδικασία κατέληξε το 1992 στη θέσπιση της σύμβασης-πλαισίου UNFCCC (United Nations Framework Convention on Climate Change) του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή, που ήταν και το πρώτο αποφασιστικό μέτρο για την αντιμέτωπισή της. Μετά την υπογραφή της σύμβασης συνεχίστηκαν οι διαπραγματεύσεις για το σχεδιασμό της πρακτικής εφαρμογής της και κατέληξαν στην έγκριση του πρωτοκόλλου του Κιότο το 1997, το οποίο πήρε την οριστική του μορφή το 2001 στο Μαρακές προτού τελικά τεθεί σε ισχύ το 2005.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση στα πλαίσια των στόχων του πρωτοκόλλου του Κιότο δεσμεύτηκε να μειώσει τις ανθρωπογενείς εκπομπές των έξι αερίων του θερμοκηπίου στην περίοδο 2008-2012 κατά 8% σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990.

 

 Η Ελλάδα ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο πλαίσιο της απο κοινου τήρησης των σχετικών δεσμεύσεων, αναλαμβάνει την υποχρέωση για τον περιορισμό της αύξησης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά την περίοδο 2008-2012 στο 25% σε σχέση με τις εκπομπές του έτους βάσης. Ώς έτος βάσης για τις εκπομπές CO2, CH4 και Ν2Ο λαμβάνεται το 1990, ενώ για τα PFCs, HFCs και SF6 λαμβάνεται το 1995. Η πρόκληση για την επίτευξη του ελληνικού στόχου φαίνεται ότι θα είναι ιδιαίτερα μεγάλη, δεδομένου ότι η ετήσια αύξηση της κατανάλωσης ενέργειας στην Ελλάδα είναι από τις υψηλότερες ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ (2,7% για την περίοδο 1990-2003 σύμφωνα με στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος). Κάθε κάτοικος της Ελλάδας «παράγει» 12,4 τόνους αερίων θερμοκηπίου ανά έτος, περίπου 12% πάνω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο.

 

Η εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κιότο προβλέπει πέραν της κατανομής υποχρεωτικών στόχων εκπομπών ανά κράτος και την παράλληλη λειτουργία του συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών Αερίων του Θερμοκηπίου, το οποίο δίνει την δυνατότητα της αγοραπωλησίας δικαιωμάτων μεταξύ των εμπλεκομένων. Η διεθνής λειτουργία του συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων αρχίζει από το 2008, ενώ η ΕΕ το εφάρμοσε και για την περίοδο 2005-2007.

 

Η ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ έχει πάρει άδεια εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. για το διυλιστήριό της στους Αγίους Θεδώρους βάσει της οποιας είχε το δικαίωμα να εκπέμψει συγκεκριμένες ποσότητες CO2 κατά την πρώτη περίοδο εφαρμογής του συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων (2005-2007), όπως προβλέπεται στο Εθνικό Σχέδιο Κατανομής Δικαιωμάτων Εκπομπών (ΕΣΔΚ). Το ΕΣΚΔ οριστικοποιήθηκε και για την δεύτερη περίοδο (2008-2012), οπότε έχουν κατανεμηθεί εκ νέου διακαιώματα εκπομπής στη ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ.         

textsizePrintSend to Friend